Μια έκθεση για την Ε.

>> Πέμπτη 29 Ιανουαρίου 2009


Στην Τετάρτη δημοτικού μου είπες πως δεν ξεκινάμε τις προτάσεις με "και",ούτε "εγώ".Μου είπες πως πρέπει να βάζω πιο συχνά τελεία.Τελεία,όχι άνω τελεία.Απορούσες τι μανία είναι αυτή με την άνω τελεία.Ούτε εγώ δεν ήξερα.Μάλλον ήταν πιο συμπαθητική απο το κόμμα και σίγουρα πολύ πιο συμπαθητική απο την κανονική τελεία.

Σταμάτησα τα "εγώ" και τα "και" σχετικά εύκολα.Το πρόβλημα με τα θέλω όμως μου γέμιζε την έκθεση διορθώσεις.Έλεγα πως κάποια στιγμή θα βαρεθείς και θα νικήσω.Άλλωστε τι είναι αυτα τα "πρέπει" "καλό θα ήταν" και "θα έπρεπε" που ξαφνικά θέλαν να φάνε το ρηματάκι μου;

Μου είπες πως πλέον μιλάμε γενικά,δεν είναι για εμάς το θέμα της έκθεσης.Μα εμένα ρωτάς τι νομίζω ,γιατι δεν είναι προσωπικό;;Τελικά δεν βαρέθηκες να διορθώνεις και εγώ τσαντίστηκα με τα "πολύ καλά" αντί για "άριστα".Γιατι για μένα ήταν προσωπικό.Για μένα ήταν όλα προσωπικά...

Εγώ,θέλω να γράψω μια έκθεση ακόμη.Πάμε λοιπόν...

Μάλλον έχω πρόβλημα με τον χαρακτήρα μου,δεν εξηγείται αλλιώς.Διαφωνώ με τις απόψεις και τα όνειρά μου.Θέλω και δεν θέλω,χωρίς να καταλήγω κάπου.

Θέλω να κάνω πολλά πράγματα.Βαριέμαι υπερβολικά να κάνω πάνω απο δύο ταυτόχρονα.Θέλω να ζήσω μια ζωή χωρίς σταθερότητα,σε διαφορετικά μέρη και δουλειές κάθε χρόνο.Θέλω να πάρω το κωλοπτυχίο και να βρώ μια απλή δουλειά να παει στο διάλο.Θέλω να γίνω κατι διαφορετικό απ'την οικογένεια μου αλλά θέλω να μπορούν να ναι περήφανοι για μένα.Θέλω να μπορώ να πώ "μην κρίνεις" και να σταματήσω και γω να κρίνω.Θέλω να δεχτώ πως όλα έχουν αρχή και τέλος.Θέλω το δικό μου τέλος να είναι μια άνω τελεία.Θέλω να διαφέρω μα να ταιριάζω παντού.Θέλω να πετυχαίνω.Λατρεύω κάθε μου αποτυχία.Θέλω να ζώ με πράγματα που για τους άλλους δεν έχουν κανένα νόημα και να νιώθω πως οδηγούν τη μέρα μου.Θέλω να ζώ σε ενα παραμύθι νιώθοντας κάθε στιγμή της πραγματικότητας.Θέλω όλα να μείνουν ίδια χωρίς να μείνω πίσω.Θέλω όλα να αλλάξουν πριν βαρεθώ.Θέλω να καταλάβουν όλοι πως αυτά που θέλω δεν είναι λάθος.Θέλω το βάρος του λάθους που κάνω να είναι προφανές.

Θέλω να φύγω,μα θέλω να μείνω εδώ.

Θέλω να δω το "Jumper" γιατι ο Hayden ειναι μανούλι.Δεν θα το αντικρούσω αυτό το τελευταίο.

Read more...

>> Τρίτη 20 Ιανουαρίου 2009


She's been gone since yesterday
Oh I didn't care
Never cared for yesterdays
Fancies in the air

No sighs or mysteries
She lay golden in the sun
No broken harmonies
But I've lost my way


She had rainbow eyes
Rainbow eyes
Rainbow eyes...



Love should be a simple blend
A whispering on the shore
No clever words you can't defend
They lead to nevermore


Summer nights are colder now
They've taken down the fair
And all the lights have died somehow
Or were they ever there

No sighs or mysteries
She lay golden in the sun
No broken harmonies
But I've lost my way...









She had rainbow eyes......

Blackmore's night-Rainbow eyes

Read more...

Ένα λάθος ακόμη...

>> Τρίτη 13 Ιανουαρίου 2009


Λυπάμαι,γιατι κάθε φορά που δικαιολογώ είμαι λάθος, και κάθε φορά που κρίνω είμαι άδικη.Λυπάμαι που κρίνω, μα δεν κουράζομαι να δικαιολογώ.

Θα περιμένω την μέρα που θα έχω δίκιο να λέω πως δεν φταίς,
Θα ζητάω συγγνώμη κάθε φορά που δεν θα δείχνω την ανοχή που θα 'πρεπε...

Δεν υπόσχομαι πως δεν θα ξανακρίνω,μα ένα πράγμα είναι σίγουρο..

Σου χρωστάω ένα λάθος για το οποίο δεν θα ζητήσω εξηγήσεις.

Μερικοί άνθρωποι όσο μακρια κι αν φεύγουν,όταν γυρίζουν τα χαμόγελα θα είναι πάντα όπως παλιά.

Σου χρωστώ μια δικαιολόγηση ακόμα.

Read more...

Δρόμοι

>> Τετάρτη 7 Ιανουαρίου 2009


Περίεργο πράγμα οι δρόμοι και οι διαδρομές.Πάντα περισσότεροι οι δρόμοι,πάντα λιγότερες οι διαδρομές.Δεν υπάρχει ένας που να οδηγεί σε όλα όσα θέλεις,και δεν υπάρχει χρόνος να πάρεις όλους τους δρόμους που θα ήθελες.

Αν υπάρχει κάτι που με μελαγχολεί, είναι το πόσο ξαφνικά λιγοστεύουν και ξανανοίγουν οι δρόμοι μπροστά μου.Και με απασχολεί διότι μπαίνω στην διαδικασία να σκεφτώ γιατί να συμβαίνει αυτό.

Κλείνουμε μόνοι μας τα μονοπάτια της ζωής μας;Μήπως τα κλείνουν αυτόματα κάποιες επιλογές μας;Ή μήπως είναι πάντα εκεί,αλλα δεν τολμάμε να τα δούμε;

Μια καλή μου φίλη είπε πως όλα είναι χάλια αυτήν την εποχή,ρώτησε αν ο θεός μας δοκιμάζει όλους κάποτε.Δεν ξέρω αν είναι ο θεός ή οι άνθρωποι.Δεν ξέρω αν είναι κάποιο τέστ ή κάποιο παιχνίδι.

Εμένα τα τέστ μου είναι όλα πολλαπλής επιλογής και όλα τα παιχνίδια ζάρια.Περιμένω τις εξάρες,και μέχρι να 'ρθουν συνεχίζω να προσπαθώ.'Αλλωστε τι είναι η ζωή,αν όχι μια εμμονή ερωτική;

Την αποδέχεσαι,την αποζητάς και τη λατρεύεις,ακόμα και όταν αυτή με μια κλοτσιά σε ρίχνει κάτω.Κάποτε θα την κερδίσεις,ή θα πεθάνεις για χάρη της...Ή και τα δύο...

'Οσο για τους δρόμους και τα μονοπάτια,φτάνει να θυμόμαστε πως αν και την άνοιξη κλείνουν απο τα χόρτα,τον χειμώνα θα μας περιμένουν ανοιχτά,ακόμα και αν είναι γεμάτα λάσπη...



καλή μας χρονιά


Read more...

About This Blog

Lorem Ipsum

  © Blogger template Shiny by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP