Μια έκθεση για την Ε.

>> Πέμπτη 29 Ιανουαρίου 2009


Στην Τετάρτη δημοτικού μου είπες πως δεν ξεκινάμε τις προτάσεις με "και",ούτε "εγώ".Μου είπες πως πρέπει να βάζω πιο συχνά τελεία.Τελεία,όχι άνω τελεία.Απορούσες τι μανία είναι αυτή με την άνω τελεία.Ούτε εγώ δεν ήξερα.Μάλλον ήταν πιο συμπαθητική απο το κόμμα και σίγουρα πολύ πιο συμπαθητική απο την κανονική τελεία.

Σταμάτησα τα "εγώ" και τα "και" σχετικά εύκολα.Το πρόβλημα με τα θέλω όμως μου γέμιζε την έκθεση διορθώσεις.Έλεγα πως κάποια στιγμή θα βαρεθείς και θα νικήσω.Άλλωστε τι είναι αυτα τα "πρέπει" "καλό θα ήταν" και "θα έπρεπε" που ξαφνικά θέλαν να φάνε το ρηματάκι μου;

Μου είπες πως πλέον μιλάμε γενικά,δεν είναι για εμάς το θέμα της έκθεσης.Μα εμένα ρωτάς τι νομίζω ,γιατι δεν είναι προσωπικό;;Τελικά δεν βαρέθηκες να διορθώνεις και εγώ τσαντίστηκα με τα "πολύ καλά" αντί για "άριστα".Γιατι για μένα ήταν προσωπικό.Για μένα ήταν όλα προσωπικά...

Εγώ,θέλω να γράψω μια έκθεση ακόμη.Πάμε λοιπόν...

Μάλλον έχω πρόβλημα με τον χαρακτήρα μου,δεν εξηγείται αλλιώς.Διαφωνώ με τις απόψεις και τα όνειρά μου.Θέλω και δεν θέλω,χωρίς να καταλήγω κάπου.

Θέλω να κάνω πολλά πράγματα.Βαριέμαι υπερβολικά να κάνω πάνω απο δύο ταυτόχρονα.Θέλω να ζήσω μια ζωή χωρίς σταθερότητα,σε διαφορετικά μέρη και δουλειές κάθε χρόνο.Θέλω να πάρω το κωλοπτυχίο και να βρώ μια απλή δουλειά να παει στο διάλο.Θέλω να γίνω κατι διαφορετικό απ'την οικογένεια μου αλλά θέλω να μπορούν να ναι περήφανοι για μένα.Θέλω να μπορώ να πώ "μην κρίνεις" και να σταματήσω και γω να κρίνω.Θέλω να δεχτώ πως όλα έχουν αρχή και τέλος.Θέλω το δικό μου τέλος να είναι μια άνω τελεία.Θέλω να διαφέρω μα να ταιριάζω παντού.Θέλω να πετυχαίνω.Λατρεύω κάθε μου αποτυχία.Θέλω να ζώ με πράγματα που για τους άλλους δεν έχουν κανένα νόημα και να νιώθω πως οδηγούν τη μέρα μου.Θέλω να ζώ σε ενα παραμύθι νιώθοντας κάθε στιγμή της πραγματικότητας.Θέλω όλα να μείνουν ίδια χωρίς να μείνω πίσω.Θέλω όλα να αλλάξουν πριν βαρεθώ.Θέλω να καταλάβουν όλοι πως αυτά που θέλω δεν είναι λάθος.Θέλω το βάρος του λάθους που κάνω να είναι προφανές.

Θέλω να φύγω,μα θέλω να μείνω εδώ.

Θέλω να δω το "Jumper" γιατι ο Hayden ειναι μανούλι.Δεν θα το αντικρούσω αυτό το τελευταίο.

2 σχόλια:

mindstripper 29 Ιανουαρίου 2009 στις 12:24 μ.μ.  

Θέλω να φύγω,μα θέλω να μείνω εδώ.

Άλφα λοιπόν!
Κι αν λείπανε και οι φωνούλες των τρίτων από τα "θέλω" σου, τότε θα έβαζα άλφα με τόνο.
Επίσης, θέλω να πω ότι τα παραπάνω που έγραψα είναι εντελώς άκυρα. :-)

Από ένα σημείο και μετά το μάθημα της έκθεσης με ενοχλούσε πάρα πολύ. Το θεωρούσα το πλέον υποκειμενικό μέσο έκφρασης στο οποίο θα μπορούσε κάποιος να βάλει ταμπέλες και βαθμολογίες. Σαν την ίδια τη ζωή του καθενός.

Κατά τ' άλλα, νομίζω με έπεισες. Θα πάω να δω κι εγώ το Jumper. :-)

Ανώνυμος 8 Φεβρουαρίου 2009 στις 2:13 μ.μ.  

-Τι ξέρεις για μένα..?
-Αυτά που μου χρειάζονται...
-Είναι ελάχιστα...
-Μου φτάνουν.
-Τι ξέρεις για τα όνειρά μου?
-Ότι θέλω να είμαι δίπλα σου,να τα δω να πραγματοποιούνται..
-Για τα λάθη μου?
-Ότι σου άφησαν αυτή τη μελαγχολία στα μάτια,που με τον καιρό θα την ονομάσουμε ωριμότητα...
-Για το παρελθόν μου?
-Ότι σε έφτασε στο παρόν μας...
Και ότι δε χρειάζεται να το μάθω,για να αποφασίσω πως θέλω να είσαι το μέλλον μου...
-Μ'αγαπάς..?
-Όσο μπορώ και όσο αντέχεις......

About This Blog

Lorem Ipsum

  © Blogger template Shiny by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP