Now I feel the touch of heaven.

Where's the ocean's daughter
Was Peter Pan in Mordor
No one's there to keep alive
All these fairy tales

Θα περίμενα και μέρες,για να τους δω ξανά.Και οταν ακουγα την μουσική απο το στάδιο,ήθελα να βρω τα γαμημένα τα 65 ευρό και να τα δωσω να με αφήσουν να περάσω.Ειπα πως δεν θα με ένοιαζε να μην τους δω τωρα,αφου θα ξανάρθουν σίγουρα σύντομα.Μα οταν έπαιξε Εκείνο το τραγούδι,οταν φώναξε εκείνα τα λόγια,που πέρασαν τους τοίχους και έφτασαν έξω,νόμιζα πως θα ραγίσει η καρδιά μου απ την αγωνία.

May I return to Oz
Will I meet the "Tin Man"
"Coward Lion" where are you
Without brain the scarecrow's lost
In the middle of the lake

Και το τραγούδι τέλειωσε.και άρχισε άλλο,ακομα πιο αγαπημένο.Και έβλεπα ξανά τον εαυτό μου σε καθε στίχο,οπως και παλιά,απ'το δημοτικό ακόμα.Ελάχιστα συγκροτήματα εχουν μείνει στα ακούσματα μου απ'οταν ήμουν παιδί.Αυτό ομως το συγκρότημα,δεν είναι απλό συγκρότημα.Είναι η καρδιά μου όλη,και τα κομμάτια της θα γυρνάνε τον κόσμο μαζί τους,μεχρι να γυρίσουν ξανά.

Stranded in the real world
Left in the world
No place for daydreams
Serious life

Εστω και για δύο κομμάτια,μου γεμίσατε την καρδιά όνειρα.

Come follow me to wonderland
And see the tale that never ends
Don't fear the lion nor the witch
I can't come back
I'm lost but still I know
There is another world

Υ.Γ: I Promise I'll have the money next time....

Read more...

Φανταστικοί διάλογοι Pt.1

-Σ'αρέσουν οι εύκολες λύσεις,ε;
-Όρισε το "εύκολες"
-Οι λύσεις που για να τις επιλέξεις,δεν υπολογίζεις την επίδραση των γύρω σου στη ζωή σου.
-Αυτές είναι οι δύσκολες λύσεις.
-Θες να πεις πως πετυχα το σκεπτικό,αλλα η λέξη που χρησιμοποίησα είναι λάθος.
-Ακριβώς.
-Καλά λέω εγώ.
-Για τι πράγμα;
-Απ'οταν ξεκίνησε ο άνθρωπος να "ορίζει" άρχισαν τα προβλήματα
-Όρισε τα "προβλήματα"

...

Read more...

Trapped is he,who cannot see the exit

Ημερολόγιο στεριανού καπετάνιου,Δευτέρα 13 Ιουλίου 2009

Στην Κηφισιά το πρωί εχει κρύο.Το μεσημέρι γυρνώντας απ'το Μπενάκειο σίγουρα θα ξεχάσεις τη ζακέτα.

Φυσικά θα την ξεχάσεις ενώ θα χεις ήδη φύγει 5 λεπτά μακρια απο το γραφείο στο οποίο περασες 6/7 ωρες υποχρεωτικής παρουσίας στο κτίριο,καθισμένος μπροστα απο εναν κλειστό πανάρχαιο υπολογιστή με windows 98 και χαλασμένο mouse,κοιτώντας το κενό.

But that's a good thing.Ποσες φορες μεσα στη χρονιά ειχες τον χρονο να κοιτάξεις το κενό;;Απάντηση:Άπειρες!!

Οι δυο υπάλληλοι του εργαστηρίου κοιτάνε το κενό παρέα με μενα.Η μια που και που διαβάζει κουτσομπολιά στο ιντερνετ.Εγώ φυσικά δεν εχω ίντερνετ.Οποτε βγαζω ενα μαντηλάκι και καθαρίζω το πληκτρολόγιο.Γράφω το ονομα μου στην σκονισμένη οθόνη.Σκέφτομαι τα νιάτα μου που τρώω σε αυτην την καρέκλα(οκ τωρα υπερβάλλω λίγο).
Αλλά δεν μπορώ να μην σκέφτομαι την ατάκα μιας απ τη σειρά "τα φιλαράκια"

"Ι thought that movie was so incredibly boring.And I said to myself:Now that's 2 hours of my life I'm never getting back"

Θα θελα να μαι σε ενα πλοιο στο Αιγαίο και να ακουω με αυτα τα τεράστια ακουστικά για δελφινάκια.Ουφ ουφ.

Σε καπια φαση με πήρε ο ύπνος.Επρεπε να παω να ασφαλιστώ και στο ΙΚΑ,αλλα εχω μια περιεργη αίσθηση πως δεν θα πεθάνω στον ύπνο μου.

Η μια υπάλληλος είναι γύρω στα 30.Ισως λιγότερο.Δεν μπορω να φανταστώ τη μαπα μου σε ενα γραφείο να διαβάζω κουτσομπολιά για 30 χρόνια.Ουφ ουφ.

Χτες,καθως ο ουρανός σκοτείνιαζε,θυμήθηκα ενα ταξίδι για Εύβοια,ενα χειμώνα.Ηταν η μονη φορά που ειχε νυχτώσει οσο ήμουν στο πλοίο.Ανέβηκα στο κατάστρωμα και χάζευα τα φώτα του νησιού.Ποσο το αγαπάω,αυτό το νησί...

Read more...