The Plant Man would...

Είσαι ένα κύτταρο. Ένα κύτταρο διαφοροποιημένο.

Και ζεις στο κοινωνικό σου υπόστρωμα,

άλλοτε χαρωπό και άλλοτε θλιμμένο.

Και κει που κάθεσαι και αναλογίζεσαι πως η ζωή τα φέρνει,

τσούπ σου ρίχνουν τροφή και το σκουφί σου γέρνει.

Μα πόση έμπνευση είχε μέσα αυτό το στιχάκι.

Τι, όχι;

Εμένα μου άρεσε.

Το βρήκα ευφυέστατο.

και μπράβο μου που το είπα.

Αν ήσουν λοιπόν κύτταρο φυτικό, εκεί που θα καθόσουν σε κάποιο στάδιο της ζωής σου, αν κάποιος σου έδινε ορμονίτσες, τσουπ! Θα γινόσουν κάλος, αγαπητέ αναγνώστη.

Θα μου πεις, και με το δίκιο σου, γιατί να γίνω κάλος; Αρκετούς δεν έχω/έχουν οι άλλοι γύρω μου/έβγαλα στα πόδια/έβγαλα στον εγκέφαλο;

Θα σου πω ναι αγαπητέ, αλλά το να γίνεις κάλος, σημαίνει πως γυρνάς στην αρχή! Ξαναγεννιέσαι! Ως άλλος φοίνικας θα αναδυθείς από μια άμορφη, αδιαφοροποίητη μάζα κυττάρων και θα ξαναζήσεις.

Απ' την αρχή!!!

Βέβαια ως ζωικό κύτταρο δεν έχεις αυτή την ικανότητα. Τα ζωικά κύτταρα διαφοροποιούνται υπερβολικά για να τα σβήσουν όλα και να γυρίσουν πίσω.

Πουλάν τα ποδηλατάκια και τις κούκλες τους με λίγα λόγια μόλις βγάλουν γένια.

Ενώ φιλαράκι, αν ήσουν φυτάνθρωπος, τώρα θα μπορούσες με μια δυνατή παροχή "τροφής" να γυρίσεις πίσω, να γυρίσεις στα παλιά, που λέει και ο Μαζώ.

Βέβαια ξέχασα μια μικρή λεπτομέρεια, ή διάλεξα να την αγνοήσω. Τα φυτικά κυτταρα γυρνούν πίσω, αλλά με τον καιρό θα δώσουν το ίδιο, πανομοιότυπο φυτό.

Θα γυρνούσες λοιπόν, στην αρχή;

Υ.Γ: Εγώ θεωρούμαι διαφοροποιημένος άνθρωπος;;;;